Στην πιο πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Θεσσαλονίκης (9/11) η Πόλη Ανάποδα εισηγήθηκε στο σώμα προς ψήφιση, όπως της επιτρέπει ο νόμος, δύο πολύ συγκεκριμένες προτάσεις προς την κατεύθυνση της αντιμετώπισης της στεγαστικής κρίσης. Το πώς απέρριψε τις προτάσεις μας η Διοίκηση του Δήμου, αλλά και σε τι υπήρξε μια κάποια σύγκλιση, μπορείτε να το διαβάσετε στη σχετική μας ανακοίνωση.
Δυστυχώς όμως, η Δημοτική Αρχή δεν έμεινε στην κριτική των προτάσεων μας, καθώς, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του θέματος, ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών, κ. Χατζηθεόκλητος, βρήκε την ευκαιρία να επιτεθεί και πάλι στην Πόλη Ανάποδα και στον δημοτικό μας σύμβουλο Νίκο Νικήσιανη (video). Πρώτα, τελείως εκτός θέματος, προσπάθησε, εγκαλώντας τόσο εμάς όσο και ένα μέσο που μας δίνει βήμα, να δημιουργήσει εντυπώσεις για το γεγονός ότι ανακοινώσεις μας και κείμενα του δημοτικού μας συμβούλου δημοσιεύονται στην Παράλλαξη, ενώ η ίδια έχει δημοσιεύσει ένα advertorial υπέρ της «Ελληνικός Χρυσός».
Έπειτα, συνεχίζοντας, παρά τις παραινέσεις του Προέδρου, να παραμένει εκτός θέματος, ανέγνωσε ένα κείμενο το πρώτο μέρος του οποίου ήταν αφιερωμένο σε «ένα μέρος» της αντιπολίτευσης (το δεύτερο μισό εξήρε απλώς το έργο της Διοίκησης της οποίας ο ίδιος είναι μέλος).
Συγκεκριμένα, ο αντιδήμαρχος, έχοντας μπερδευτεί μάλλον με όσα ισχύουν στις ΗΠΑ ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα με δικομματικό σύστημα, αναφέρθηκε στην αντιπολίτευση ως ένα «πολυδιασπασμένο σχήμα χωρίς κοινό προγραμματισμό, προγραμματικό λόγο και κυρίως χωρίς ουσιαστική πρόταση για την πόλη»(!), παραβλέποντας το γεγονός ότι η αντιπολίτευση στον ΔΘ αποτελείται από διαφορετικές παρατάξεις (τυπικά μιλώντας, έξι, μαζί με κάποιους ανεξαρτητοποιημένους δημοτικούς συμβούλους) και δεν οφείλει να έχει ούτε κοινό προγραμματισμό, ούτε κοινό προγραμματικό λόγο. Όσο για την ουσιαστική πρόταση, αυτή αφορά την κάθε παράταξη και κρίνεται από τους ίδιους τους δημότες και όχι από τους πολιτικούς της αντιπάλους.
Στη συνέχεια ακούσαμε ένα μάθημα για το ποιος είναι ο ρόλος της αντιπολίτευσης, για να ακολουθήσει -προφανώς- και η τόσο αναμενόμενη κριτική ότι η σημερινή αντιπολίτευση δεν επιτελεί αυτόν τον ρόλο. Μια κριτική που, μέσα από αόριστες κατηγορίες χωρίς συγκεκριμένο παραλήπτη, περιγράφει ένα «μέρος» της αντιπολίτευσης ως ανεπαρκές από τη μια και ως ψευδόμενο και τοξικό από την άλλη, ασκώντας ουσιαστικά έλεγχο στον τρόπο με τον οποίο η αντιπολίτευση ασκεί έλεγχο στη δημοτική αρχή:
«Μέχρι σήμερα, συχνά βλέπω ένα μέρος της αντιπολίτευσης να μην καταθέτει συγκεκριμένες προτάσεις. Δεν συμμετέχει ουσιαστικά στην δράση του Δήμου και απουσιάζει ακόμα και από πρωτοβουλίες στους τομείς όπου έχει θεσμική ευθύνη. Την ίδια στιγμή ασκεί κριτική στο έργο μας που ορισμένες φορές υπερβαίνει τα όρια της πολιτικής αντιπαράθεσης και αγγίζει την παραποίηση των γεγονότων. Συχνά μάλιστα συνοδεύεται από απαξιωτική συμπεριφορά και προσωπικές προσβολές.»
Έχουμε νέα όμως για τη διοίκηση (γιατί ο κ. Χατζηθεόκλητος δεν είναι το πρώτο μέλος της που τα λέει όλα αυτά): όσο και να επιμένει, δεν μπορεί να ορίζει εκείνη πώς θα ασκεί τον ρόλο της η αντιπολίτευση. Στη δημοκρατία, ο ελεγχόμενος δεν επιλέγει τον τρόπο με τον οποίο ελέγχεται, ούτε είναι δουλειά της διοίκησης να μοιράζει πιστοποιητικά καλής ή κακής αντιπολίτευσης (και αν το κάνει, ας σκεφτούμε ποια μπορεί να θεωρεί η ίδια «καλή»). Τον ρόλο του καθενός τον κρίνουν αποκλειστικά οι δημότες και οι δημότισσες.
Ο αντιδήμαρχος δεν έμεινε εκεί βέβαια. Έφτασε να μιλήσει για «υπερβολή» και «γραφικότητα», για «ασυλία», για «όρια αξιοπρέπειας» που ξεπερνιούνται, για «απουσία από τις ευθύνες» και, φυσικά, για «τοξικότητα» -αγαπημένη λέξη της δημοτικής αρχής κάθε φορά που στριμώχνεται. Σε μια πλήρη αντιστροφή ρόλων λοιπόν, η Διοίκηση Αγγελούδη, εκπροσωπούμενη από επιφανές της μέλος, έκανε για άλλη μια φορά αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση. Κατέφυγε σε ηθικούς χαρακτηρισμούς για να βαφτίσει «τοξικότητα» κάθε άβολη αλήθεια, κάθε σκληρή πολιτική κριτική, κάθε διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων. Τελικά, ποιος ζητάει ασυλία, η αντιπολίτευση η ή συμπολίτευση;
Ας μη γελιόμαστε όμως: όταν ο κ. Χατζηθεόκλητος διαβάζει το κείμενο αυτό στο πλαίσιο της απάντησής του στην εισήγηση της Πόλης Ανάποδα για το στεγαστικό, είναι σχεδόν αυτόματος ο συνειρμός ότι το «μέρος της αντιπολίτευσης» στο οποίο αναφέρεται στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο από την παράταξή μας, τη στιγμή μάλιστα που ανάλογες φωτογραφικές αναφορές έκανε και ο δήμαρχος στις ανακοινώσεις του, μιλώντας για «σπέκουλα» εκτός της αίθουσας και μεταμόρφωση εντός αυτής, όπως και άλλα μέλη της διοίκησης, που τους τελευταίους μήνες χρησιμοποιούν το «τοξικός» και τα ομόρριζά του σχεδόν κάθε φορά που αναφέρονται στην Πόλη Ανάποδα και τον εκπρόσωπό της.
Εμείς δεν θα ακολουθήσουμε τη Διοίκηση Αγγελούδη στον δρόμο των εύκολων ταμπελών, των ηθικολογικών χαρακτηρισμών και της προσωπικής στοχοποίησης. Αν η δημοτική αρχή θεωρεί ότι με τέτοιες επιθέσεις θα φιμώσει τη φωνή μας ή θα κάμψει τη συνέπεια του δημοτικού μας συμβούλου, Νίκου Νικήσιανη, κάνει λάθος· οι προσωπικές αιχμές πέφτουν στο κενό, καθώς ο Νίκος εκφράζει καθημερινά, με ήθος και τεκμηρίωση, τις συλλογικές θέσεις της Πόλης Ανάποδα και χαίρει της αμέριστης εμπιστοσύνης και στήριξης όλου του σχήματος. Αν πάλι τα μέλη της διοίκησης νιώθουν να θίγονται προσωπικά, τα καθησυχάζουμε ότι οι μομφές και η κριτική μας είναι απολύτως πολιτικές, όπως και η ευθύνη τους.
Αφήνουμε λοιπόν τη δημοτική αρχή να αναλώνεται σε εκτός θέματος λογύδρια διδακτισμού, αυτοθυματοποίησης και αυτοθαυμασμού και συνεχίζουμε τη δουλειά μας με σοβαρότητα και επιμονή, ελέγχοντας αυστηρά τη διοίκηση, με βάση τις πολιτικές μας αρχές, και καταθέτοντας προτάσεις για τα πραγματικά προβλήματα της πόλης, όπως κάναμε για τη στεγαστική κρίση (στην ίδια αυτή συνεδρίαση όπου η αντιπολίτευση επικρίθηκε για έλλειψη προτάσεων!), όπως κάνουμε από το 2019 μέχρι σήμερα. Οι δημότες και οι δημότισσες δεν θα κρίνουν με βάση το ποιος μοίρασε περισσότερες κατηγορίες περί «τοξικότητας», αλλά ποιος στάθηκε πραγματικά δίπλα στις ανάγκες τους.
Η Πόλη Ανάποδα
