Το ολοένα και αυξανόμενο κόστος στέγασης, δηλαδή τα χρήματα που δίνουμε για νοίκι, δάνεια, λογαριασμούς, καταλαμβάνει όλο και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός μας, συμβάλλοντας στη φτωχοποίηση της κοινωνικής πλειονότητας. Η στεγαστική κρίση αναδεικνύεται, στη Θεσσαλονίκη και σε όλο τον κόσμο, σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα επιβίωσης. Το κύμα αλληλεγγύης όμως που ξέσπασε τις τελευταίες ημέρες για το σπίτι στην Κάτω Τούμπα, αποδεικνύει ότι η ίδια κρίση μπορεί να αποτελέσει και πεδίο κοινωνικών αγώνων, και μάλιστα νικηφόρων.
Σε αυτό το τοπίο, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, όπως κάνουν διεθνώς μια σειρά από Δήμους από το Γκρατς και το Βερολίνο ως τη Νέα Υόρκη, οφείλει να μπει μπροστά και να δώσει λύσεις. Με όσες αρμοδιότητες και πόρους έχει, οφείλει να στηρίξει τους ενοικιαστές απέναντι στην ασυδοσία των εκμισθωτών, να στηρίξει τους δανειολήπτες απέναντι στη ληστεία των τραπεζών, να βρει τρόπους να επηρεάσει πραγματικά την αγορά, πιέζοντας όλα τα νοίκια προς τα κάτω.
Υπάρχουν πολλές και συγκεκριμένες προτάσεις, τις οποίες έχουμε καταθέσει από το 2021: νομική υποστήριξη των ενοικιαστών, παρατηρητήριο τιμών, καταγραφή κενών κατοικιών, περιορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης και πολλά άλλα. Το πρώτο όμως που οφείλει να κάνει ένας Δήμος που νοιάζεται για το στεγαστικό, είναι να δώσει πόρους στη δημιουργία κοινωνικής και προσιτής κατοικίας -δηλαδή διαμερισμάτων που ανακαινίζονται με δημόσιους πόρους και νοικιάζονται με χαμηλό νοίκι και ασφαλή, μακροχρόνια συμβόλαια.
Η διάθεση των πρώτων 18 διαμερισμάτων που πραγματοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια είναι μια καλή αρχή, κυρίως γιατί μέσα από αυτή την πιλοτική δράση οι υπηρεσίες κατάφεραν να βρουν τον τρόπο οι Δήμοι να ανακαινίζουν και να νοικιάζουν σπίτια. Είναι φανερό όμως ότι ο αριθμός αυτός είναι συμβολικός. Για να μπορέσει η διάθεση προσιτής κατοικίας να μειώσει την πίεση στους ενοικιαστές και να παρασύρει όλα τα νοίκια προς τα κάτω, πρέπει το απόθεμα αυτό να είναι πραγματικά μεγάλο.
Για να συμβεί αυτό, χρειάζεται σταθερή και συνεπή χρηματοδότηση. Πρώτη η Ένωση Ενοικιαστών/τριων Θεσσαλονίκης, κατέθεσε σχετικά μια πολύ συγκεκριμένη πρόταση: ο Δήμος Θεσσαλονίκης να δεσμευτεί ότι κάθε χρόνο θα διαθέτει ένα ποσό αντίστοιχο με το 2% του προϋπολογισμού του στη δημιουργία κοινωνικής στέγης. Την πρόταση αυτή φέρνουμε στο Δημοτικό Συμβούλιο της Δευτέρας. Ταυτόχρονα, θα ζητήσουμε από τον Δήμο να μεσολαβεί υπέρ των δανειοληπτών, αποτρέποντας κατασχέσεις και εξώσεις, ενώ καταθέτουμε και μία από τις θεσμικές προτάσεις της Ένωσης, τη δημιουργία δηλαδή μιας δημοτικής υπηρεσίας επιθεώρησης κατοικίας που θα παίρνει το μέρος των ενοικιαστών όταν υπάρχει διαφωνία για τους όρους κατοικησιμότητας ενός σπιτιού.
Επειδή όμως καμιά παραχώρηση δεν θα έρθει χωρίς την ενεργή κινητοποίηση της κοινωνίας, καλούμε τους δημότες και τις δημότισσες να έρθουν τη Δευτέρα, 9 Νοέμβρη, στις 4 μμ στο Δημοτικό Συμβούλιο και να στηρίξουν τα αιτήματά μας, τα αιτήματα των ενοικιαστών/τριων.
Δυο μέρες μετά άλλωστε, την Τετάρτη 11 Νοέμβρη, στις 18:30 στο πάρκο Νίκου Παπάζογλου (Άγιος Θεράποντας, Τούμπα) στηρίζουμε το κάλεσμα της Ένωσης Ενοικιαστών/ Ενοικιαστριών για συγκέντρωση στο πλαίσιο της διεθνούς ημέρας δράσης για τη στέγη, με σύνθημα «Μας πετάνε στον δρόμο; Βγαίνουμε στον δρόμο!». Την ίδια ημέρα, στην Ισπανία θα γίνει η πρώτη μεγάλη γενική απεργία για το δικαίωμα στη στέγη. Από τη Μαδρίτη ως τις γειτονιές μας, η συλλογικότητα, ο αγώνας, η αλληλεγγύη είναι αυτά που μπορούν να αλλάξουν τις ζωές μας.
Η Πόλη Ανάποδα