Εδώ και 15 χρόνια, η Κοινότητα Κατειλημμένων Προσφυγικών στην Αθήνα είναι μία από τις μεγαλύτερες αυτοοργανωμένες γειτονιές στην Ευρώπη. Σε οκτώ μπλοκ πολυκατοικιών στην καρδιά της Αθήνας, ανάμεσα στο Εφετείο και τη ΓΑΔΑ, 400 κάτοικοι από 27 διαφορετικές χώρες με 20 διαφορετικές γλώσσες, διαφορετικές θρησκείες, ιδεολογίες, ηλικίες, ζουν, αγωνίζονται και οργανώνονται μαζί. Βασισμένη στην αλληλεγγύη και την αμοιβαία βοήθεια η κοινότητα έχει φιλοξενήσει, στεγάσει, θρέψει και υποστηρίξει χιλιάδες άτομα -με πάνω από 20 δομές.
Όπως ήταν αναμενόμενο, η εξουσία, τοπική και κεντρική, και τα οικονομικά συμφέροντα που αυτή εξυπηρετεί δεν μπορούν να ανεχτούν ένα τέτοιο παράδειγμα κοινωνικής κατοικίας και μάλιστα στο κέντρο της Αθήνας. Γι’ αυτό, με όχημα τον «εξευγενισμό» της περιοχής, η Περιφέρεια Αττικής αποφάσισε εν κρυπτό το καλοκαίρι του 2025 σχέδιο εκκένωσης των τεσσάρων πρώτων μπλοκ της κοινότητας και ανακαίνισής τους.
Οι ίδιοι φορείς που κάνουν κάθε τόσο λόγο για κοινωνικές δομές και πολιτικές και τονίζουν την σημασία της στεγαστικής κρίσης, αποδεικνύουν διαρκώς πως είναι αυτοί που την προκαλούν και την διαλύουν. Γιατί πέρα από τις όποιες εξαγγελίες η πραγματική θέση στα παραπάνω, όπως και σε όλα, ζητήματα προκύπτει στο γνωστό δίλημμα του αν ιεραρχούν την εξυπηρέτηση των κερδών των λίγων ή τις ανάγκες των πολλών.
Η κοινότητα όχι μόνο δεν έκανε πίσω σε αυτή την επίθεση, αλλά ξεκίνησε έναν μεγάλο αγώνα για την υπεράσπιση τους, που αγκαλιάστηκε από χιλιάδες ανθρώπους που συμμετέχουν στις εκατοντάδες δράσεις που έχουν οργανωθεί τον τελευταίο χρόνο. Μέσα από τις κινητοποιήσεις τους έχουν καταφέρει να προκαλέσουν σημαντικές πιέσεις στην απόπειρα ανάπλασης. Αυτό έγινε μέσα από την ανάδειξη της σημαντικής προσφοράς της κοινότητας στην κοινωνία και τη σύνδεση τους με την περιοχή, από το παιδικό στέκι μέχρι τους ξενώνες για την φιλοξενία καρκινοπαθών ασθενών του Νοσοκομείου Αγίου Σάββα.
Στα μέσα πάλης που χρησιμοποιεί η κοινότητα περιλαμβάνονται και οι απεργίες πείνας, που γίνονται τόσο συμβολικά από κατοίκους και αλληλέγγυους, αλλά και μέχρι θανάτου από δύο μέλη της κοινότητας. Πρόκειται για τον Αριστοτέλη Χατζή, που πραγματοποιεί απεργία πείνας από τις 5 Φεβρουαρίου 2026 και την Suzon Doppagne που πραγματοποιεί απεργία πείνας από την 1 Μάη. Η αλύγιστη στάση τους και η αυτοθυσία που δείχνουν ρισκάροντας την ίδια τους την ζωή για την υπεράσπιση της συλλογικότητας είναι μια ακόμα απόδειξη της ζωής και κουλτούρας που αναπτύσσεται μέσα στους χώρους της κοινότητας.
Ως Πόλη Ανάποδα εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους απεργούς πείνας και στηρίζουμε τον αγώνα των κατοίκων στα Προσφυγικά.
Καλούμε την Περιφέρεια Αττικής να μην εκδιώξει τους ανθρώπους που ζουν και δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Καλούμε τη διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης να πάρει απόφαση υποστήριξης αυτού του πολύ σημαντικού αγώνα.
Διεκδικούμε αύξηση της δημόσιας χρηματοδότησης για ενίσχυση της κοινωνικής και οικονομικά προσιτής κατοικίας.
Οι αυτοοργανωμένες δομές να παραμείνουν στα χέρια των κατοίκων τους και να στηριχτούν από τις συλλογικότητες του κινήματος.
Καλούμε όλες/ους στη συγκέντρωση αλληλεγγύης την Τρίτη 23/6 στις 19:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου